Nadpobudliwy pies – tresura, wychowanie, pielęgnacja

Nadpobudliwość psychoruchowa, czyli ADHD, jest problemem, który oprócz ludzi dotyka również zwierzęta, dokładniej psy. Mając psa z tą dolegliwością, warto poznać jej przyczyny oraz różne sposoby w radzeniu sobie z takim zwierzakiem. U psów ADHD często nazywane jest syndromem nadwrażliwości – nadaktywności. Polega to na nieustającej aktywności zwierzaka, który ciągle biega, skacze i gryzie. W rozwoju tego zaburzenia bardzo ważną rolę odgrywa to, w  jakim środowisku pies rozwijał się jako szczeniak.

Dlaczego psiaki mają ADHD

Niektóre zwierzęta są bardziej narażone na wystąpienie u nich syndromu nadwrażliwości – nadaktywności. Zależy to w dużej mierze od warunków, w jakich mały psiak się wychowywał. Jeśli u młodego, kilkudniowego pieska pojawiają się objawy nadpobudliwości, jest on napastliwy względem innych szczeniaków z miotu, to do zadań matki należy uspokojenie psa. Następuje ono przez złapanie zwierzaka za kark i przyciśnięcie go do ziemi, do czasu kiedy mały się uspokoi. Często zdarza się jednak, że suki są bardziej wyrozumiałe i nie karzą nadpobudliwych szczeniąt za zbyt napastliwe zachowanie. W takich przypadkach, właściciel zwierzaka lub ogólnie posiadacz hodowli, powinien odizolować zwierzę od matki między czwartym a szóstym tygodniem życia i sam przejąć kontrolę nad wychowywaniem psa ze skłonnością do syndromu nadwrażliwości – nadaktywności. Drugim czynnikiem, który może powodować rozwinięcie u psów omawianego syndromu, jest odizolowanie psiaka. Odizolowanie, czyli trzymanie w odosobnieniu, brak kontaktu z innymi psami, zamykanie w ciemnych pomieszczeniach, odsuwanie od ludzi oraz brak zainteresowania psem. W związku z tym, jeśli hodowca chce zapobiec ujawnieniu się choroby, to powinien on dużo czasu spędzać ze swoimi zwierzakami. Ważne, by przeprowadzał on także programy stymulacji i socjalizacji psiaków, by zrobić wszystko, aby uchronić zwierzaka od nadaktywnego problemu.

pies
Zdjęcie ze strony Pixabay.com

Co się dzieje z psiakiem dotkniętym syndromem

Pies, który ma skłonności do nadwrażliwości – nadaktywności już w młodym, szczenięcym wieku wykazuje pewne objawy, sugerujące chorobę. Należy obserwować zwierzę podczas zabawy z innymi szczeniakami. Gdy małe pieski się bawią, wiadomo, że się również gryzą. Jednak gdy któryś z młodych zapiszczy, inne powinny zrozumieć, że zrobiły mu krzywdę i się uspokoić. Pies z nadpobudliwością, nawet gdy inny psiak zapiszczy  – nie przestanie go gryźć. Jest to znak, że coś ze zwierzakiem jest nie tak. Psy nadpobudliwe są wiecznie w ruchu i niezwykle ciężko zmusić je do wysiedzenia w jednym miejscu chociaż przez chwilę. Nie dość, że ciągle biegają, to zazwyczaj gryzą wszystko, co wpadnie im pod łapki. Ubrania, buty, meble i najróżniejsze przedmioty będące w ich zasięgu są narażone na zniszczenie. Nie poprzestają one tylko na przedmiotach, ponieważ gryzą również ludzi, wskakują na nich, a przy tych wszystkich „zabawach” bez przerwy szczekają i skamlą. Jak widać, nie są to przyjemne zachowania, a właściciel posiadający takiego psa nie ma łatwego życia i często decyduje się na oddane psiaka do schroniska. Istnieją jednak pewne metody, które powinny znacznie zmniejszyć lub nawet całkowicie wyeliminować syndrom. Warto poznać te metody, by nawet przez chwilę nie pomyśleć o oddaniu zwierzaka do schroniska.

Sposoby na wyciszenie psa

Mając psa z syndromem nadwrażliwości – nadaktywności sami na pewno go z niej nie wyleczymy. Trzeba liczyć się z wizytą u specjalisty zoopsychologa, który prawidłowo zdiagnozuje psią przypadłość i przygotuje dla zwierzaka odpowiednią terapię. Terapia ta będzie w rzeczywistości bardziej skierowana do właściciela, który będzie musiał nauczyć się kilku ważnych zasad, dzięki którym uda mu się oduczyć psa wielu denerwujących zachowań. Po pierwsze, gdy pies zaczyna piszczeć, gdy go zostawiamy samego w domu, nie wolno nam się nad nim rozczulać, głaskać i przytulać, ponieważ wtedy sprawimy, że pies nauczy się, że na dźwięk jego pisku, właściciel od razu pojawia się i go pieści. Jeśli piesek jest już nauczony skamlenia, gdy pozostaje sam w  domu i niszczenia przedmiotów pod nieobecność właścicieli (co jest oznaką lęku przed samotnością), to należy go jak najszybciej tych nawyków oduczyć, stosując kilkunastominutowe sesje odosobnienia.

pies
Zdjęcie ze strony Pixabay.com

Gdy psiak zamknięty sam w pomieszczeniu będzie grzeczny, należy dać mu nagrodę, aby wiedział, że jego zachowanie jest dobre. Ważne jest również to, aby psiak wiedział, kto jest prawdziwym panem domu. Aby tak się stało, właściciel musi być konsekwentny w swoich działaniach np. wydając komendę, można ją powtórzyć tylko raz. Kolejnym sposobem jest ignorowanie psa, gdy coś nabroi. Pies pragnie zwrócić uwagę właściciela. Niszcząc meble i ubrania pod jego nieobecność chce zwrócić na siebie uwagę, a jeśli pan wraca do domu i na niego krzyczy – to pies osiąga swój cel. Nie należy to do łatwych sposobów, ale należy pamiętać, że cierpliwość popłaca i jeśli będzie się konsekwentnie spełniać wszystkie zalecenia terapeuty, to na pewno osiągnie się pozytywne rezultaty.